Interview Laura Veenendaal – “Het hoogtepunt was het uitdelen van de medailles bij de finish.”

10 januari 2024 07:14

Laura Veenendaal (30) woont in Baarn. In februari 2023 was ze vrijwilliger bij de ALS Sunrise Walk. Drie jaar eerder verloor ze haar moeder aan de gevolgen van ALS. Vanaf het moment dat zij de diagnose kreeg, hebben Laura en haar moeder zich hard gemaakt voor een oplossing voor de ziekte. Tijdens deze derde editie zal Laura er weer bij zijn als vrijwilliger, terwijl haar vader en zus de zon tegemoet wandelen.   

 

Vrijwilligerswerk vanwege haar moeder

De moeder van Laura werd in 2018 steeds slechter verstaanbaar voor haar omgeving. Uiteindelijk volgde de diagnose ALS. Laura: “Het was een enorme klap voor iedereen toen de diagnose ALS werd gesteld. Het bleek ook nog een agressieve vorm te zijn, want na drie maanden was mijn moeder volledig haar spraak kwijt.” We vroegen Laura hoe ze dit proces heeft ervaren: “Het voelde als een sneltrein die soms in de volle zonneschijn reed, maar vaak uit het niets in een orkaan belandde.” Na nog geen twee jaar overleed haar moeder aan de gevolgen van ALS. De diagnose en de impact die ALS had op haar moeder en hun gezin zorgt ervoor dat ze zich tomeloos inzet voor de strijd tegen ALS.




Vrijwilligerswerk in de strijd tegen ALS

Afgelopen jaar besloten de vader en zus van Laura om deel te nemen aan de ALS Sunrise Walk. Laura zag op Instagram een oproep voorbij komen over vrijwilligerswerk. “Ik dacht: volgens mij moet ik niet meewandelen, maar als vrijwilliger gaan helpen.” Ze meldde zich aan en werd onderdeel van de crowd control, wat betekent dat ze wandelaars de weg wees op verschillende locaties van de Walk. “Ik begeleidde wandelaars naar de startlocatie, moedigde ze aan tijdens de wandeltocht en verwelkomde iedereen bij de finish. Het was een bijzondere ervaring, met een lach en een traan. Het gaf mij veel kracht om zo’n grote menigte bij elkaar te zien, die zich samen inzet voor ALS. Het hoogtepunt was voor mij het uitdelen van de medailles bij de finish.”

 

 

‘Het engeltje’

Gedurende de nacht had Laura twee vlindervleugels met lichtjes op haar rug. Haar zus Esther droeg deze ook tijdens de wandeltocht. De wandelaars leken er van te genieten, want ze kreeg verschillende bijnamen. Zo riepen ze: “Engeltje!” en “Hey, daar hebben we het mooie feetje weer!”. “Soms was het ook confronterend en liepen de emoties op. Het was zo fijn om de wandelaars tegemoet te lopen en ze te steunen met een ‘Knap gedaan!’ of ‘You did it!’. Ik weet als geen ander wat er op zo’n moment door je heen gaat. Als vrijwilliger geeft het je zoveel kracht en hoop omdat je andere mensen zich ziet inzetten tegen deze ziekte. Dat inspireert. Want samen staan we sterk!”



Wil jij ook vrijwilliger zijn tijdens de ALS Sunrise Walk? Klik dan hier voor meer informatie.